Αν από τις παραπάνω εξετάσεις επιβεβαιωθεί η διάγνωση, τότε ο ασθενής θα πρέπει να προβεί σε διαβουβωνική ορχεκτομή, δηλαδή τη χειρουργική αφαίρεση του όρχεως. Η περαιτέρω θεραπεία εξαρτάται από τον ιστολογικό τύπο του καρκίνου και την ύπαρξη ή μη μεταστάσεων. Στις συμπληρωματικές θεραπείες περιλαμβάνονται η χημειοθεραπεία, η ακτινοθεραπεία και η χειρουργική εκτομή των λεμφαδένων που έχουν προσβληθεί.

Θα πρέπει να τονιστεί ότι η αφαίρεση του ενός όρχεως και εφόσον ο άλλος είναι φυσιολογικός, δεν επηρεάζει τη σεξουαλική ζωή και τη γονιμότητα. Η τελευταία μπορεί να επηρεαστεί στην περίπτωση που ο ασθενής υποβληθεί συμπληρωματικά σε χημειοθεραπεία ή ακτινοβολία. Για το λόγο αυτό συστήνεται σε άνδρες με καρκίνο όρχεως να καταψύξουν το σπέρμα τους σε τράπεζα σπέρματος πριν από τη θεραπεία για να διαφυλάξουν μελλοντικά τη γονιμότητά τους. Για δυο χρόνια μετά τη χημειοθεραπεία δεν πρέπει να υπάρξει εγκυμοσύνη, γιατί αυξάνεται ο κίνδυνος τερατογεννήσεων!